Volksdevotie
Volksdevotie is het geheel van geloofspraktijken die buiten de officiële liturgie om door gewone gelovigen worden beoefend. Het omvat onder andere processies, bedevaarten, het branden van kaarsen, rozenkransgebed en heiligenverering.
Volksdevotie is het geloof zoals het 'leeft bij het volk': spontaan, lokaal gekleurd en vaak verbonden met tradities, seizoenen en levensgebeurtenissen. Het verschilt van de officiële liturgie doordat het minder gereguleerd is en sterk wordt gevormd door plaatselijke cultuur.
Context
Volksdevotie heeft diepe wortels in de christelijke geschiedenis. In de middeleeuwen bloeiden devoties als de kruisweg, de rozenkrans en de verering van lokale heiligen. Het Concilie van Trente reguleerde volksdevotie maar schafte het niet af. Het Tweede Vaticaans Concilie benadrukte dat volksdevotie in harmonie moet zijn met de liturgie. In Nederland was volksdevotie sterk aanwezig in het zuiden (Brabant, Limburg) met processies, kapelletjes en lokale devoties.
Praktisch gebruik
Volksdevotie is voor veel mensen een toegankelijke manier om geloof te beleven: een kaarsje branden, een kapelletje bezoeken, de rozenkrans bidden. Het biedt troost en houvast buiten de officiële kerkdiensten. In Nederland zijn devotionele praktijken deels teruggelopen maar er is ook hernieuwde belangstelling, met name voor pelgrimages, stilteretraites en kaarsen branden.
Categorie: Geloof in de praktijk