Maria-verering
Maria-verering is de bijzondere eer die in de rooms-katholieke en orthodoxe kerk wordt gegeven aan Maria, de moeder van Jezus. Zij wordt beschouwd als de belangrijkste heilige en als voorbidster bij God.
Maria wordt vereerd vanwege haar rol in het heilsverhaal: zij stemde in met Gods plan en bracht Jezus ter wereld. De rooms-katholieke kerk leert dat Maria zonder erfzonde was ontvangen (Onbevlekte Ontvangenis) en met lichaam en ziel in de hemel is opgenomen (Maria-Tenhemelopneming). Maria wordt aangeroepen in het Weesgegroet en de rozenkrans.
Context
De verering van Maria begon in de vroege kerk. Het Concilie van Efeze (431) kende haar de titel 'Theotokos' (Moeder van God) toe. In de middeleeuwen groeide de Maria-devotie sterk, met de bouw van Maria-kerken en de verspreiding van gebeden als het Angelus en de rozenkrans. Tijdens de Reformatie werd Maria-verering sterk teruggebracht in protestantse kerken. In de 19e en 20e eeuw namen Maria-verschijningen (Lourdes, Fatima) de devotie weer toe in de rooms-katholieke wereld. In Nederland zijn er veel Maria-kapelletjes en bedevaartplaatsen.
Praktisch gebruik
Maria-verering uit zich in het bidden van de rozenkrans, het bezoeken van Maria-bedevaartplaatsen (zoals Lourdes of Heiloo), het ontsteken van kaarsen bij Mariabeelden en het vieren van Maria-feestdagen. In veel katholieke gezinnen staat een Mariabeeldje in huis. In mei (Mariamaand) worden speciale devoties gehouden. Voor veel gelovigen is Maria een troostende figuur die dicht bij God staat en de menselijke ervaring van moederschap deelt.
Categorie: Geloof in de praktijk