Jezus

Jezus van Nazareth is de centrale figuur van het christendom. Christenen beschouwen hem als de Zoon van God en de Messias (Christus). Hij leefde volgens historische bronnen in het Romeinse Palestina, rond het begin van de eerste eeuw.

Hij leefde, stierf en stond op om herstel mogelijk te maken. Volgens de evangeliën werd Jezus geboren in Bethlehem, groeide hij op in Nazareth en begon hij rond zijn dertigste aan een openbaar optreden. Hij trok door het land, onderwees, genas zieken en riep mensen op tot bekering. Zijn boodschap draaide om het Koninkrijk van God: een nieuwe werkelijkheid waarin Gods wil geschiedt. Jezus werd gekruisigd onder de Romeinse prefect Pontius Pilatus. Christenen geloven dat hij na drie dagen opstond uit de dood, wat zij de opstanding noemen.

Context

Jezus wordt niet alleen in christelijke bronnen genoemd, maar ook in Romeinse en Joodse geschriften uit de eerste en tweede eeuw, zoals bij de historici Flavius Josephus en Tacitus. Binnen het christendom ontstonden in de eerste eeuwen uitgebreide discussies over de aard van Jezus, die leidden tot de geloofsbelijdenissen van Nicea (325) en Chalcedon (451). Deze concilies formuleerden dat Jezus zowel volledig God als volledig mens is. In de islam wordt Jezus (Isa) erkend als profeet, maar niet als Zoon van God. In het jodendom wordt hij niet als de Messias beschouwd.

Praktisch gebruik

Voor christenen is Jezus niet alleen een historische figuur, maar ook een levende werkelijkheid. Veel gelovigen spreken over een persoonlijke relatie met Jezus, die zij ervaren door gebed, Bijbellezen en gemeenschap. In de liturgie staat Jezus centraal, met name bij het avondmaal en de viering van Pasen en Kerst. Zijn onderwijs, zoals de Bergrede (Matteüs 5–7), wordt door veel christenen als richtlijn voor het dagelijks leven gezien. Ook buiten het christendom wordt Jezus vaak genoemd als moreel voorbeeld.

Categorie: Jezus & verlossing

Gerelateerde begrippen

Verder op GeloofLex