Drie-eenheid

De Drie-eenheid betekent dat God één is en tegelijk Vader, Zoon en Heilige Geest. Het is een van de meest onderscheidende leerstukken van het christendom. Het woord 'triniteit' komt van het Latijnse 'trinitas', dat 'drievuldigheid' betekent.

Het is geen rekensom, maar een manier om te beschrijven wie God is. De Drie-eenheid zegt dat God zich op drie manieren openbaart: als Vader (Schepper), als Zoon (Jezus Christus) en als Heilige Geest (Gods aanwezigheid in de wereld). Deze drie zijn niet drie aparte goden, maar één God in drie personen. Het begrip probeert recht te doen aan wat de Bijbel over God zegt: dat Hij de wereld schiep, in Jezus mens werd en door zijn Geest aanwezig is.

Context

Het woord 'Drie-eenheid' komt niet letterlijk in de Bijbel voor, maar de leer is gebaseerd op Bijbelse teksten waarin Vader, Zoon en Geest samen worden genoemd (zoals Matteüs 28:19). De kerkvader Tertullianus (rond 200 na Christus) gebruikte als eerste het woord 'trinitas'. Op de concilies van Nicea (325) en Constantinopel (381) werd de leer officieel geformuleerd in de geloofsbelijdenis. Het filioque-geschil (of de Geest voortkomt uit de Vader alleen of uit Vader en Zoon) droeg bij aan de scheiding tussen de oosterse en westerse kerk in 1054. Unitarische bewegingen en sommige andere groepen wijzen de Drie-eenheidsleer af.

Praktisch gebruik

In de dagelijkse geloofspraktijk komen christenen de Drie-eenheid tegen in gebeden, liederen en zegeningen. Veel kerkdiensten beginnen of eindigen 'in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest'. De doopformule gebruikt deze drievoudige naam. Voor veel gelovigen helpt de Drie-eenheid om te begrijpen dat God zowel verheven als dichtbij is. In catechese en bijbelstudies wordt het begrip regelmatig besproken, vaak met beelden als water (ijs, vloeibaar, stoom) of de zon (ster, licht, warmte) - al schieten zulke vergelijkingen altijd tekort.

Categorie: Kern van het geloof

Gerelateerde begrippen

Verder op GeloofLex