Verzoening

Verzoening betekent herstel van een gebroken relatie. In het christelijk geloof gaat het om herstel tussen God en mens.

Christenen geloven dat Jezus verzoening mogelijk maakt door wat Hij heeft gedaan.

Waarom het ertoe doet

Omdat het laat zien dat God relatie wil, geen afstand.

Context

Verzoening is een van de kernbegrippen van het christelijk geloof. Het beschrijft het herstel van de relatie tussen God en mens, die volgens de christelijke leer door zonde is verbroken. Het woord zelf betekent letterlijk 'weer samen brengen' of 'tot overeenstemming komen'. In het Oude Testament speelde verzoening een centrale rol in de tempeldienst. Op Jom Kippoer - de Grote Verzoendag - bracht de hogepriester offers om de zonden van het volk symbolisch weg te nemen. Dit ritueel wees vooruit naar wat christenen zien als de uiteindelijke verzoening door Jezus. In de christelijke theologie zijn verschillende verzoeningsmodellen ontwikkeld: de satisfactieleer (Anselmus), de morele invloedsleer (Abelardus), en de Christus Victor-theorie. Elk model belicht een ander aspect van hoe het kruis verzoening bewerkt.

Praktisch gebruik

In het dagelijks christelijk leven wordt verzoening zowel verticaal als horizontaal begrepen. Verticaal: de relatie met God wordt hersteld door geloof in Christus. Horizontaal: christenen worden opgeroepen om ook onderling verzoening te zoeken. In de kerkelijke praktijk komt verzoening terug in de biecht (katholiek), het avondmaal en de verkondiging. Het is niet alleen een theologisch concept maar een levenshouding: bereid zijn om relaties te herstellen, vergeving te geven en te ontvangen. In de Nederlandse samenleving speelt verzoening ook een maatschappelijke rol, bijvoorbeeld in discussies over historisch onrecht, koloniale geschiedenis en racisme.

Categorie: Jezus & verlossing

Gerelateerde begrippen

Verder op GeloofLex