Verlossing betekent bevrijding van schuld, schaamte en gebrokenheid. In de christelijke theologie verwijst het naar Gods handelen om mensen te bevrijden van de macht van zonde en dood.
Christenen geloven dat deze bevrijding mogelijk is door Jezus. Het begrip verlossing heeft wortels in het Oude Testament, waar het vaak verwijst naar concrete bevrijding, zoals de uittocht uit Egypte. In het Nieuwe Testament krijgt het een bredere betekenis: bevrijding van de macht van zonde, herstel van de relatie met God en de belofte van eeuwig leven. Theologen gebruiken verschillende beelden om verlossing te beschrijven: loskopen (uit slavernij), genezen (van ziekte), verzoenen (na conflict) en bevrijden (uit gevangenschap).
Categorie: Jezus & verlossing