Bedevaart

Een bedevaart is een reis naar een heilige plaats om daar te bidden, devotie te beoefenen of een belofte in te lossen. Het woord 'bedevaart' betekent letterlijk 'gebedsreis'. Het is vooral een praktijk in de rooms-katholieke traditie.

Bij een bedevaart reizen gelovigen naar een plek die verbonden is met een heilige, een wonder of een Maria-verschijning. Daar bidden zij, wonen een mis bij, steken kaarsen aan of nemen gewijd water mee. Bekende bedevaartplaatsen zijn Lourdes, Fatima, Rome en in Nederland Wittem en Heiloo.

Context

Bedevaarten zijn al eeuwenoud. In de middeleeuwen waren ze een vast onderdeel van het geloofsleven, soms als boetedoening opgelegd door een priester. Tijdens de Reformatie werden bedevaarten in protestantse gebieden afgeschaft. In het zuiden van Nederland bleven ze bestaan en namen zelfs toe in de 19e eeuw, toen het 'rijke roomse leven' bloeide. In de hedendaagse tijd zijn bedevaarten zowel religieus als cultureel gemotiveerd.

Praktisch gebruik

Bedevaarten worden vaak georganiseerd door parochies of bedevaartorganisaties. Ze omvatten gezamenlijk gebed, misviering en persoonlijke devotie. In Nederland reizen jaarlijks duizenden mensen naar Lourdes, Kevelaer (Duitsland) en binnenlandse bedevaartplaatsen. Voor veel deelnemers is het een bijzonder moment van gemeenschap, gebed en persoonlijke verdieping.

Categorie: Geloof in de praktijk

Gerelateerde begrippen

Verder op GeloofLex