Pelgrimage
Een pelgrimage is een reis naar een heilige plaats als uiting van geloof, bezinning of dankbaarheid. Het woord komt van het Latijnse 'peregrinus', dat 'vreemdeling' of 'reiziger' betekent. Pelgrimages zijn een eeuwenoude christelijke praktijk.
Pelgrims reizen naar plaatsen die verbonden zijn met het leven van Jezus (Jeruzalem), met heiligen (Rome, Santiago de Compostela) of met Maria-verschijningen (Lourdes, Fatima). De reis zelf is minstens zo belangrijk als de aankomst: het lopen, het onderweg zijn, het loslaten van het dagelijkse leven zijn allemaal onderdeel van de geestelijke ervaring.
Context
In de vroege kerk reisden christenen al naar Jeruzalem en naar de graven van martelaren. In de middeleeuwen werden pelgrimages naar Rome, Santiago de Compostela en Jeruzalem enorm populair. De kruistochten begonnen als gewapende pelgrimages. Tijdens de Reformatie werden pelgrimages bekritiseerd als bijgeloof. In de 20e en 21e eeuw is er een opleving van pelgrimages, ook onder niet-kerkelijken. De Camino naar Santiago trekt jaarlijks honderdduizenden wandelaars. In Nederland zijn er pelgrimsroutes naar onder andere Wittem, Heiloo en Dokkum.
Praktisch gebruik
Een pelgrimage kan variƫren van een dagwandeling naar een lokaal heiligdom tot een wekenlange tocht naar Santiago de Compostela. Veel pelgrims ervaren de reis als een tijd van bezinning, loslaten en spirituele verdieping. In Nederland worden georganiseerde pelgrimages aangeboden door parochies, kloosters en oecumenische organisaties. De populariteit van het pelgrimeren groeit, ook onder jongeren en mensen die zichzelf niet als traditioneel gelovig beschouwen.
Categorie: Geloof in de praktijk