Bidden
Bidden is praten met God, hardop of in stilte. Het is een van de meest universele religieuze praktijken en komt in vrijwel alle godsdiensten voor. In het christendom wordt bidden gezien als communicatie met God: spreken, luisteren en stilte.
Mensen bidden voor hulp, dankbaarheid, rust of richting. In de christelijke traditie kent het gebed vele vormen: persoonlijk gebed, gemeenschappelijk gebed, liturgisch gebed en contemplatief gebed. Jezus leerde zijn volgelingen het Onze Vader, dat in veel kerken dagelijks wordt gebeden. Bidden is niet alleen vragen, maar ook danken, stilstaan en luisteren. Sommige christenen bidden op vaste tijden, anderen bidden spontaan door de dag heen.
Context
Het gebed heeft diepe wortels in de joodse traditie, waaruit het christendom is voortgekomen. De psalmen in het Oude Testament zijn gebedsteksten die al duizenden jaren worden gebruikt. In de vroege kerk ontwikkelde zich het getijdengebed, waarbij monniken op vaste uren van de dag baden. De Reformatie bracht een verschuiving naar persoonlijk gebed in de eigen taal. In Nederland is het tafelgebed (bidden voor het eten) voor veel mensen een herkenbare gewoonte, ook bij mensen die verder weinig met kerk te maken hebben.
Praktisch gebruik
Bidden kan er heel verschillend uitzien. Sommigen bidden met gevouwen handen en gesloten ogen, anderen bidden al wandelend of schrijvend. In kerken wordt samen gebeden tijdens diensten, in bidstonden en bij pastorale bezoeken. Veel christenen ervaren bidden als een manier om rust te vinden, zorgen los te laten of helderheid te krijgen. Onderzoek wijst uit dat regelmatig bidden door veel mensen als stressverlagend wordt ervaren, ongeacht hun theologische achtergrond.
Categorie: Geloof in de praktijk