Navolging
Navolging betekent leven zoals Jezus leefde. Het is de bewuste keuze om Jezus' voorbeeld en onderwijs als richtlijn te nemen voor het eigen leven. Het woord verwijst naar Jezus' oproep aan zijn leerlingen: 'Volg mij' (Matteüs 4:19).
Dat zie je terug in liefde, vergeving en keuzes maken die soms tegen de stroom ingaan. Navolging is meer dan bewondering voor Jezus; het is het concreet in praktijk brengen van zijn onderwijs. De Bergrede (Matteüs 5-7), met uitspraken als 'heb je vijanden lief' en 'wees barmhartig', vormt een kernprogramma voor navolging. Het vraagt soms om radicale keuzes die afwijken van wat gangbaar of gemakkelijk is.
Context
Het concept navolging heeft diepe wortels in de evangeliën, waar Jezus leerlingen riep om alles achter te laten en Hem te volgen. In de vroege kerk werd navolging concreet in gemeenschappelijk leven, gastvrijheid en soms martelaarschap. In de middeleeuwen schreef Thomas à Kempis het invloedrijke boek 'De navolging van Christus' (ca. 1420), dat tot op heden een van de meest gelezen christelijke boeken is. Dietrich Bonhoeffer schreef in de 20e eeuw over 'goedkope' versus 'kostbare' genade: echte navolging kost iets. In de moderne tijd wordt navolging ook verbonden met sociale gerechtigheid en inzet voor de samenleving.
Praktisch gebruik
Navolging uit zich in het dagelijks leven op veel manieren: eerlijkheid op het werk, zorg voor buren, gastvrijheid, bewust consumeren, opkomen voor kwetsbaren. In kerken wordt navolging gestimuleerd door bijbelstudie over het leven van Jezus, door mentorrelaties en door gezamenlijke projecten. Veel christenen vragen zich bij keuzes af: 'Wat zou Jezus doen? ' Hoewel dat soms simplistisch lijkt, drukt het de kern uit van navolging: Jezus als kompas voor het dagelijks leven.
Categorie: Geloof in de praktijk