Redding
Redding betekent gered worden van wat je kapotmaakt.
In het christelijk geloof gaat het om redding door Jezus.
Context
Redding - ook wel heil of zaligheid genoemd - is het overkoepelende begrip voor Gods bevrijdend handelen. In de christelijke theologie gaat het niet alleen om redding ná de dood, maar om een totale bevrijding: van zonde, van zinloosheid, van gebrokenheid. Het Hebreeuwse woord yeshu'ah (redding) is verwant aan de naam Jezus (Yeshua). In het Oude Testament was redding vaak concreet: bevrijding uit slavernij, overwinning op vijanden, genezing van ziekte. Het boek Exodus - de uittocht uit Egypte - is hét reddingsverhaal bij uitstek. In het Nieuwe Testament verschuift de nadruk naar geestelijke redding: bevrijding van de macht van de zonde en de dood, verzoening met God, en het vooruitzicht op eeuwig leven. Paulus noemt het evangelie 'een kracht van God tot redding voor ieder die gelooft'.
Praktisch gebruik
In de dagelijkse geloofsbeleving speelt 'gered zijn' een belangrijke rol, vooral in evangelische en pinksterkringen. Daar wordt vaak gevraagd: 'Ben je gered?' - waarmee bedoeld wordt of iemand een persoonlijk geloof in Jezus heeft. In meer traditionele kerken wordt redding minder als een eenmalig moment gezien en meer als een doorlopend proces. Katholieken spreken van rechtvaardiging en heiliging als twee aspecten van hetzelfde reddingsproces. In de Nederlandse context is het begrip 'gered worden' minder gangbaar dan in bijvoorbeeld de Amerikaanse evangelische cultuur. Toch blijft het een kernbegrip: de kern van het evangelie is dat God redt.
Categorie: Jezus & verlossing