Voorbede
Voorbede is het bidden voor anderen. Het is een vorm van gebed waarin een gelovige God vraagt om hulp, genezing, wijsheid of bescherming voor iemand anders. Voorbede is een kernpraktijk in vrijwel alle christelijke tradities.
In de kerkdienst is er vaak een moment voor voorbeden, waarin gebeden wordt voor de gemeente, voor zieken, voor de samenleving en voor de wereld. Paulus roept op om 'smekingen, gebeden en voorbeden te doen voor alle mensen' (1 Timoteüs 2:1). Voorbede drukt solidariteit uit: je draagt de noden van anderen voor Gods aangezicht.
Context
In het Oude Testament doen leiders als Abraham, Mozes en Samuël voorbede voor het volk. In het Nieuwe Testament bidt Jezus voor zijn leerlingen (Johannes 17) en worden gelovigen opgeroepen voor elkaar te bidden. In de rooms-katholieke en orthodoxe traditie wordt ook aan heiligen gevraagd om voorbede te doen bij God. In de protestantse traditie wordt voorbede exclusief tot God gericht.
Praktisch gebruik
In kerkdiensten worden voorbeden vaak door een diaken of gemeentelid uitgesproken, soms met een antwoord van de gemeente ('Heer, ontferm U'). Daarbuiten bidden christenen voor zieke vrienden, voor moeilijke situaties op het werk, voor vrede in de wereld. In veel kerken bestaan gebedsgroepen die wekelijks samenkomen voor voorbede. Sommige gemeenten hebben een gebedslijn of -mail waar leden hun gebedspunten kunnen delen.
Categorie: Geloof in de praktijk