Vernieuwing

Vernieuwing is opnieuw beginnen. In de christelijke theologie verwijst het naar het werk van God dat mensen en de schepping van binnenuit verandert. Het begrip is verwant aan wedergeboorte, maar benadrukt meer het voortdurende proces van transformatie.

In het geloof komt vernieuwing door genade en verandering van hart. Paulus schrijft: 'Word innerlijk vernieuwd' (Efeziërs 4:23) en 'Als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping' (2 Korintiërs 5:17). Vernieuwing is zowel persoonlijk (een veranderd hart en denken) als kosmisch (de belofte van een nieuwe hemel en nieuwe aarde). Het is het werk van de Heilige Geest in het leven van gelovigen.

Context

In het Oude Testament belooft God door de profeet Ezechiël een 'nieuw hart en een nieuwe geest' (Ezechiël 36:26). Jeremia spreekt over een 'nieuw verbond' (Jeremia 31:31). In het Nieuwe Testament wordt vernieuwing verbonden met de komst van de Heilige Geest en het aanbreken van een nieuw tijdperk. In de kerkgeschiedenis zijn er regelmatig vernieuwingsbewegingen geweest: het monastiek leven, de Reformatie, het piëtisme, de opwekkingsbewegingen en de charismatische vernieuwing. Elk van deze bewegingen zocht een terugkeer naar de kern van het evangelie.

Praktisch gebruik

Vernieuwing is in het dagelijks leven herkenbaar in momenten van doorbraak: een nieuw inzicht, een veranderde houding, het doorbreken van een oud patroon. In kerken wordt vernieuwing nagestreefd door gebed, vasten, bezinning en openheid voor de Heilige Geest. Veel kerken in Nederland ervaren een zoektocht naar vernieuwing van vormen en inhoud, om relevant te blijven voor nieuwe generaties. Vernieuwing is niet hetzelfde als vernietiging van het oude: het gaat om transformatie van binnenuit.

Categorie: Kern van het geloof

Gerelateerde begrippen

Verder op GeloofLex