Herstel

Herstel is dat wat kapot is weer heel wordt. In de christelijke theologie is herstel een kernthema: God is bezig om de wereld te herstellen naar zijn oorspronkelijke bedoeling. Dit omvat persoonlijk herstel, relationeel herstel en kosmisch herstel.

Christenen geloven dat God werkt aan persoonlijk en wereldwijd herstel. Het Bijbelse verhaal is in essentie een herstelnarratief: van een goede schepping, via een breuk, naar een nieuwe schepping. Jezus' genezingen worden gezien als tekenen van dit herstel. De opstanding is het ultieme teken dat God de dood en de gebrokenheid overwint. Het Griekse woord 'apokatastasis' verwijst naar het volledig herstel van alle dingen.

Context

In het Oude Testament beloven de profeten herstel na de ballingschap: terugkeer naar het land, herbouw van de tempel, en vernieuwing van het verbond. In het Nieuwe Testament wordt dit eschatologisch uitgebreid: Petrus spreekt over 'de tijd van het herstel van alle dingen' (Handelingen 3:21). In de kerkgeschiedenis is herstel verbonden met verzoening, verlossing en het Koninkrijk van God. In de moderne theologie, met name in de missionale beweging, wordt de kerk gezien als instrument van Gods herstelwerk in de wereld.

Praktisch gebruik

Herstel is in de christelijke praktijk zichtbaar op veel niveaus. Persoonlijk: mensen die na verslaving, depressie of verlies een nieuw begin ervaren. Relationeel: verzoening na conflicten in families of gemeenschappen. Maatschappelijk: kerken die werken aan armoedebestrijding, schuldhulp en re-integratie. In de liturgie wordt herstel gevierd bij de doop (nieuw begin), het avondmaal (herinnering aan Jezus' herstelwerk) en in gebed (hoop uitspreken).

Categorie: Kern van het geloof

Gerelateerde begrippen

Verder op GeloofLex