Opstanding

Opstanding is nieuw leven na de dood.

In het christelijk geloof staat de opstanding van Jezus centraal als teken van hoop.

Context

De opstanding van Jezus uit de dood is het fundament van het christelijk geloof. Paulus schreef: 'Als Christus niet is opgewekt, is uw geloof zinloos' (1 Korintiërs 15:17). De opstanding wordt niet gezien als een symbolische waarheid maar als een historische gebeurtenis. Volgens de evangeliën werd Jezus op de derde dag na zijn kruisiging levend aangetroffen door vrouwen bij zijn graf. Vervolgens verscheen hij gedurende veertig dagen aan zijn leerlingen, waarna hij 'ten hemel voer' (de hemelvaart). Over de aard van de opstanding wordt theologisch gedebatteerd. Was het een lichamelijke opstanding (de traditionele visie)? Een geestelijke ervaring van de leerlingen? De mainstream christelijke traditie houdt vast aan een werkelijke, lichamelijke opstanding - Jezus' verheerlijkt lichaam was herkenbaar maar anders dan vóór zijn dood.

Praktisch gebruik

Pasen - het feest van de opstanding - is het belangrijkste christelijke feest, belangrijker nog dan Kerst. In de paasnachtviering worden nieuwe leden gedoopt, het paaslicht wordt ontstoken, en de paasgroet klinkt: 'De Heer is waarlijk opgestaan!' De opstanding geeft christenen hoop op een eigen opstanding. In de rouwliturgie klinkt de belofte van nieuw leven na de dood. Bij begrafenissen wordt vaak gelezen uit 1 Korintiërs 15 of Johannes 11 ('Ik ben de opstanding en het leven'). In de Nederlandse cultuur is Pasen voor veel mensen vooral een lentefeest met eieren en paashazen. De kerk probeert de oorspronkelijke betekenis levend te houden door bijzondere vieringen en communicatie.

Categorie: Toekomst & hoop

Gerelateerde begrippen

Verder op GeloofLex