Hemel

De hemel is leven bij God, vol vrede en herstel.

Christenen zien de hemel niet als een wolkenplek, maar als een nieuwe werkelijkheid.

Context

De hemel is in het christelijk geloof de bestemming van de gelovige na de dood - de plaats of toestand van volledige gemeenschap met God. Het begrip is door de eeuwen heen op zeer verschillende manieren ingevuld. In de Bijbel wordt de hemel beschreven met beelden: een stad met gouden straten (Openbaring 21), een feestmaal, een tuin (het paradijs). Theologen benadrukken dat dit symbolische taal is die een werkelijkheid beschrijft die het menselijk voorstellingsvermogen te boven gaat. In de middeleeuwse theologie werd een gelaagd hemelveld voorgesteld, met verschillende niveaus van hemelse gelukzaligheid. Dante's Goddelijke Komedie geeft hiervan een beroemd literair beeld. De reformatie vereenvoudigde dit: hemel is bij God zijn, punt.

Praktisch gebruik

Voor veel gelovigen is de hemel een bron van troost, vooral bij het verlies van dierbaren. Het geloof dat geliefden 'bij de Heer zijn' helpt bij rouwverwerking. In de hedendaagse theologie verschuift de nadruk van 'naar de hemel gaan als je doodgaat' naar 'Gods koninkrijk dat op aarde doorbreekt'. Theologen als N.T. Wright benadrukken dat de uiteindelijke christelijke hoop niet een ontlichaamd bestaan in de hemel is, maar de opstanding in een vernieuwde schepping. In het dagelijks taalgebruik wordt 'hemel' vaak losser gebruikt: 'hij is in de hemel' als eufemisme voor overlijden, of 'hemels' als aanduiding voor iets moois.

Categorie: Toekomst & hoop

Gerelateerde begrippen

Verder op GeloofLex