Hel
De hel staat voor leven zonder God.
Het is een moeilijk begrip dat in de Bijbel vooral waarschuwend bedoeld is.
Context
De hel is in de christelijke traditie de toestand of plaats van definitieve scheiding van God. Het is een van de meest controversiƫle en emotioneel beladen begrippen in de theologie. In het Nieuwe Testament gebruikt Jezus het woord 'Gehenna' - verwijzend naar het dal van Hinnom buiten Jeruzalem, waar volgens de overlevering eerder kinderoffers waren gebracht en dat als vuilstortplaats diende. De beelden van vuur en duisternis die Jezus gebruikt, worden door sommige theologen letterlijk en door anderen symbolisch opgevat. In de kerkgeschiedenis is de hel wisselend voorgesteld. De middeleeuwse kerk benadrukte de fysieke kwellingen (Dante's Inferno). De reformatie verschoof de nadruk naar de geestelijke dimensie: scheiding van God als het ergste 'lijden'. In de moderne theologie is er groeiende aandacht voor annihilationisme (de ziel houdt op te bestaan) en universalisme (uiteindelijke verzoening van allen).
Praktisch gebruik
In de hedendaagse kerk wordt de hel minder vaak besproken dan vroeger. Veel predikanten en pastores zoeken naar manieren om over oordeel te spreken zonder angst als primair middel te gebruiken. De angst voor de hel heeft in de kerkgeschiedenis zowel tot bekering als tot psychische schade geleid. In bevindelijk-gereformeerde kringen in Nederland speelde helangst traditioneel een grote rol in de geloofsbeleving. Moderne theologen als C.S. Lewis beschreven de hel als een zelfgekozen toestand: 'De deuren van de hel zijn van binnenuit vergrendeld.' In deze visie respecteert God de menselijke keuze om Hem af te wijzen.
Categorie: Toekomst & hoop