Navolging in het dagelijks leven
Navolging in het dagelijks leven is het concreet gestalte geven aan het christelijk geloof in werk, relaties, keuzes en gewoonten, naar het voorbeeld van Jezus Christus.
Navolging (Latijn: imitatio Christi) is het streven om het leven van Jezus als richtlijn te nemen voor het eigen handelen. Het gaat niet om letterlijke imitatie, maar om het internaliseren van Jezus' houding: dienstbaarheid, barmhartigheid, gerechtigheid en liefde. Dietrich Bonhoeffer schreef in 'Nachfolge' (1937) dat navolging 'goedkope genade' afwijst. Geloof zonder consequenties voor het dagelijks leven is volgens hem lege religie. Navolging kost iets: het vraagt keuzes die soms tegen de stroom ingaan. Praktische navolging raakt alle levensdomeinen. In werk betekent het: eerlijk, betrouwbaar en dienstbaar zijn. In relaties: vergevingsgezind, trouw en oprecht. In consumptie: bewust omgaan met bezit, delen en soberheid. In maatschappelijk engagement: opkomen voor gerechtigheid en kwetsbaren.
Context
Het ideaal van navolging heeft diepe wortels. In de vroege kerk leefden christenen in opvallende eenvoud en deelden ze bezit (Handelingen 2:44-45). De woestijnvaders verlieten de samenleving om radicaal Christus na te volgen. Franciscus van Assisi (13e eeuw) koos voor armoede en dienstbaarheid. Het boek 'De Navolging van Christus' van Thomas à Kempis (15e eeuw) werd na de Bijbel het meest gelezen christelijke boek. Het benadrukt innerlijke devotie, nederigheid en onthechting van wereldse zaken. In de Reformatie verschoof het accent van kloosterlijke navolging naar navolging in het gewone leven. Luther sprak van het 'priesterschap van alle gelovigen': elk beroep kan een roeping zijn. Calvin benadrukte dat heel het leven - ook handel, politiek en wetenschap - in dienst van God kan staan.
Praktisch gebruik
In het hedendaagse Nederland krijgt navolging vorm in diverse initiatieven. Christelijke organisaties als Tear, Kerk in Actie en Stichting Present organiseren diaconale projecten. Christelijke ondernemers zoeken naar ethisch ondernemen via netwerken als de CVAN. Op persoonlijk niveau vertaalt navolging zich in dagelijkse gewoonten: bewust consumeren, gastvrijheid bieden, vrijwilligerswerk doen, eerlijk zijn in zakelijke relaties en tijd maken voor gebed en reflectie. De 'regel van leven' (inspiratie van Benedictijnse kloostertraditie) wint aan populariteit als structuur voor dagelijkse navolging. In kerken wordt navolging gestimuleerd via small groups, discipelschapscursussen en diaconale projecten. De beweging van 'new monasticism' en intentionele gemeenschappen biedt nieuwe vormen van radicale navolging in een geseculariseerde context.
Categorie: Geloof & groei