Naastenliefde betekent actieve, onvoorwaardelijke zorg voor de ander - dichtbij en ver weg. Het is een van de twee grote geboden die Jezus gaf en vormt het hart van de christelijke ethiek.
Naastenliefde gaat verder dan sympathie of vriendelijkheid. Het is de bewuste keuze om je in te zetten voor het welzijn van een ander, ook wanneer dat offers vraagt. Jezus koppelde naastenliefde direct aan de liefde voor God: deze twee geboden zijn onlosmakelijk verbonden. Je kunt niet beweren God lief te hebben en tegelijk je medemens negeren. In de christelijke traditie is naastenliefde geen vrijblijvend advies maar een gebod - en tegelijk een belofte: wie liefheeft, vindt zin en vervulling.
Naastenliefde is het meest herkenbare kenmerk van het christelijk geloof in de praktijk. Het heeft geleid tot de oprichting van ziekenhuizen, scholen en hulporganisaties wereldwijd. In een tijd van individualisering en polarisatie biedt het begrip een tegenstem: de ander is niet mijn concurrent, maar mijn naaste.
Categorie: Moraal & ethiek