Apocriefe boeken
Apocriefe boeken zijn oude religieuze teksten buiten de canon.
Ze zijn historisch interessant, maar niet overal gezaghebbend.
Context
Met apocriefe boeken worden meestal joodse geschriften bedoeld uit de periode tussen het Oude en Nieuwe Testament die in sommige christelijke bijbeltradities wel zijn opgenomen en in andere niet. Voorbeelden zijn Jezus Sirach, Wijsheid van Salomo en 1 en 2 Makkabeeën. De term wordt niet overal precies hetzelfde gebruikt. In rooms-katholieke en orthodoxe tradities spreekt men vaak liever van deuterocanonieke boeken, terwijl protestanten ze meestal apocrief noemen. De discussie hierover hangt samen met de vraag welke boeken tot de canon van de Bijbel behoren. In de vroege kerk en later in de Reformatie ontstonden verschillen over de status van deze teksten. Ze werden vaak wel gelezen en gewaardeerd, maar niet overal als gelijkwaardig aan de andere bijbelboeken gezien. Historisch zijn deze boeken belangrijk omdat ze laten zien hoe joodse gelovigen dachten in de eeuwen voor het Nieuwe Testament. Ze geven extra inzicht in thema’s als wijsheid, martelaarschap, gebed en trouw aan God.
Praktisch gebruik
In Nederland kom je apocriefe boeken vooral tegen wanneer mensen verschillende bijbeluitgaven vergelijken of kennismaken met andere kerkelijke tradities. In rooms-katholieke context zijn deze boeken onderdeel van de Bijbel. In veel protestantse uitgaven ontbreken ze of staan ze apart. Voor gewone lezers is vooral van belang dat dit verschil niet zomaar een technisch detail is. Het zegt iets over traditie, gezag en kerkgeschiedenis. Tegelijk hoeven apocriefe boeken geen struikelblok te zijn. Ook wie ze niet als canoniek ziet, kan ze lezen als waardevolle historische en religieuze teksten. In onderwijs, alpha-achtige trajecten en geloofsgesprekken helpt een rustige uitleg. Veel Nederlanders weten niet dat er meerdere bijbeltradities bestaan. Juist daarom kan dit begrip bijdragen aan meer begrip tussen protestantse, katholieke en orthodoxe lezers.
Categorie: Bijbel & theologie