Ziel

De ziel is de kern van wie je bent.

Het gaat om je innerlijke leven: denken, voelen en willen.

Context

De ziel is in de christelijke traditie het immateriële aspect van de mens - dat wat de mens tot mens maakt en wat na de dood voortbestaat. Het begrip is beïnvloed door zowel bijbelse als Griekse filosofische tradities. In het Hebreeuws is nephesh het woord dat vaak met 'ziel' wordt vertaald, maar het betekent eerder 'levend wezen' of 'levensadem' - het omvat de hele persoon, niet een losstaand deel. In het Grieks (psyche) en in de latere christelijke traditie werd de ziel meer als apart onderdeel van de mens gezien. De kerkvader Augustinus en later Thomas van Aquino combineerden bijbelse en aristotelische inzichten. Voor Aquino is de ziel de 'vorm' van het lichaam - niet een gevangene in het lichaam (zoals Plato dacht) maar de bezieling ervan.

Praktisch gebruik

In het dagelijks taalgebruik wordt 'ziel' breed gebruikt: 'zielzorg', 'zielsrust', 'met hart en ziel'. In de kerkelijke praktijk is zielzorg (cura animarum) van oudsher de kerntaak van de pastor. In de hedendaagse theologie is er discussie over het dualisme van lichaam en ziel. Sommige theologen pleiten voor een meer holistische visie: de mens ís een bezield lichaam, niet een ziel die toevallig in een lichaam woont. In de Nederlandse zorgsector wordt 'geestelijke verzorging' niet alleen door kerken maar ook in ziekenhuizen, gevangenissen en het leger aangeboden - een erfenis van het christelijke begrip van zielzorg.

Categorie: Identiteit & mensbeeld

Gerelateerde begrippen

Verder op GeloofLex