De mens

De mens is volgens de Bijbel geschapen naar Gods beeld.

Dat betekent dat ieder mens waarde, verantwoordelijkheid en vrijheid heeft.

Context

Het christelijk mensbeeld gaat uit van de mens als beelddrager van God - geschapen 'naar Gods beeld en gelijkenis' (Genesis 1:26-27). Dit begrip, het imago Dei, is fundamenteel voor de christelijke visie op menselijke waardigheid. In de christelijke antropologie is de mens een eenheid van lichaam en ziel (of lichaam, ziel en geest - de tradities verschillen). De mens is geschapen voor relatie: met God, met medemensen en met de schepping. Tegelijk erkent het christendom de gebrokenheid van de mens: de zondeval (Genesis 3) beschrijft hoe de mens zich van God afkeerde. De mens is dus tegelijk waardevol en gebroken - 'simul iustus et peccator' (tegelijk rechtvaardig en zondaar), zoals Luther het uitdrukte.

Praktisch gebruik

Het christelijk mensbeeld heeft verstrekkende consequenties voor ethiek en samenleving. Als elke mens beelddrager van God is, heeft elk mens onvervreemdbare waardigheid - ongeacht afkomst, prestatie of conditie. Dit principe werkt door in de christelijke inzet voor mensenrechten, zorg voor kwetsbaren, en verzet tegen dehumanisering. Van de afschaffing van de slavernij tot moderne hospicezorg - het idee van menselijke waardigheid is een drijvende kracht. In de Nederlandse context is het christelijk mensbeeld zichtbaar in de confessionele politiek, het bijzonder onderwijs, en de zorgsector, waar christelijke organisaties van oudsher een grote rol spelen.

Categorie: Identiteit & mensbeeld

Gerelateerde begrippen

Verder op GeloofLex