Vasten

Vasten is bewust iets laten om ruimte te maken voor God.

Vaak gaat het om eten, maar het kan ook om andere gewoonten gaan.

Context

Vasten - het tijdelijk afzien van voedsel of andere genoegens - is een oude geestelijke discipline die in vrijwel alle religies voorkomt. In het christendom heeft vasten bijbelse wortels: Mozes, Elia, Daniël en Jezus zelf vastten. Jezus vastte veertig dagen in de woestijn vóór het begin van zijn publieke optreden. Hij gaf ook aanwijzingen voor het vasten: niet opvallend, niet om indruk te maken, maar in het verborgene (Matteüs 6:16-18). In de kerkgeschiedenis ontwikkelden zich uitgebreide vastenregels. De veertigdagentijd (de vastentijd vóór Pasen) werd een vast onderdeel van het kerkelijk jaar. In de katholieke traditie zijn Aswoensdag en Goede Vrijdag verplichte vastendagen. De orthodoxe kerk kent nog strengere vastenperioden.

Praktisch gebruik

In de Nederlandse christelijke praktijk is vasten in verschillende vormen teruggekeerd. Naast het traditionele voedselvasten zijn er creatievere vormen: mediavrij, suikervrij, of het vasten van luxe. De veertigdagentijd wordt in veel kerken - protestant en katholiek - gemarkeerd met vastenprogramma's, bezinningsmomenten en extra collectes. Het is een periode van versobering en reflectie. Voor veel gelovigen is vasten een manier om ruimte te maken: door iets los te laten, ontstaat er ruimte voor gebed, bezinning en bewustwording. Het is geen dieet maar een geestelijke oefening.

Categorie: Gebed & spiritualiteit

Gerelateerde begrippen

Verder op GeloofLex