Gebed en stilte

Gebed en stilte zijn momenten van aandacht voor God.

Stilte helpt om te luisteren in plaats van alleen te spreken.

Context

Gebed en stilte vormen samen het hart van de christelijke spiritualiteit. Terwijl gebed de actieve zijde is - spreken met God - is stilte de receptieve zijde: luisteren, ontvangen, er zijn. In de woestijnvaders (3e-4e eeuw) vinden we de eerste systematische beoefening van stilte als geestelijke discipline. Zij trokken de woestijn in om in afzondering en stilte God te zoeken. Hun inzichten beïnvloedden het latere kloosterleven. De mystieke traditie kent rijke vormen van contemplatief gebed: het centering prayer, de lectio divina (meditatief bijbellezen), het Jezusgebed ('Heer Jezus Christus, Zoon van God, ontferm U over mij'). Al deze vormen combineren woorden met stilte.

Praktisch gebruik

In het hectische moderne leven is stilte voor veel christenen tegelijk een verlangen en een uitdaging. Retraitehuizen en kloosters in Nederland - zoals de abdij van Egmond, Chemin Neuf in Thorn, of de Stille Omgang in Amsterdam - bieden ruimte voor stilte. De laatste jaren is er groeiende interesse in contemplatieve spiritualiteit, ook bij protestanten die traditioneel meer nadruk legden op het Woord. Mindfulness en christelijke meditatie raken aan vergelijkbare thema's maar vanuit een ander kader. In de dagelijkse praktijk betekent stilte: momenten van rust inbouwen, de telefoon wegleggen, en ruimte maken voor Gods aanwezigheid. Veel geestelijke begeleiders adviseren een dagelijkse 'stille tijd' van 15-20 minuten.

Categorie: Gebed & spiritualiteit

Gerelateerde begrippen

Verder op GeloofLex