Geestelijke volwassenheid is een stabiele, doorleefde geloofshouding die zich uit in liefde, verantwoordelijkheid, onderscheidingsvermogen en een evenwichtige omgang met tegenslag en vragen.
De Bijbel gebruikt het beeld van groei om geestelijke volwassenheid te beschrijven. Paulus schrijft dat gelovigen moeten ophouden 'zuigelingen in het geloof' te zijn en moeten toewerken naar volwassenheid (Efeziërs 4:13-15). De Hebreeënbrief maakt onderscheid tussen 'melk' (basisonderwijs) en 'vast voedsel' (dieper inzicht) - geestelijk volwassenen kunnen vast voedsel verdragen. Geestelijke volwassenheid is niet hetzelfde als perfectie of het hebben van alle antwoorden. Het kenmerkt zich juist door het vermogen om met onzekerheid om te gaan, nuance te verdragen en anderen in hun groeiproces te begeleiden. Paulus beschrijft de vrucht van de Geest (Galaten 5:22-23) - liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing - als kenmerken van geestelijke rijpheid. De woestijnvaders en -moeders uit de vroege kerk worden gezien als voorbeelden van geestelijke volwassenheid. Hun inzichten over zelfkennis, nederigheid en onderscheiding van geesten zijn tot op heden invloedrijk in de contemplatieve traditie.
Categorie: Geloof & groei