Vertrouwen

Vertrouwen is jezelf toevertrouwen aan iemand anders. In het christelijk geloof is vertrouwen nauw verbonden met geloof: het is de houding van overgave aan God, ook wanneer de uitkomst onzeker is.

In het geloof gaat vertrouwen samen met loslaten. Vertrouwen op God betekent niet dat alles goed gaat, maar dat je gelooft dat God aanwezig is en het beste met je voorheeft. De Psalmen zijn vol uitdrukkingen van vertrouwen: 'De HEER is mijn herder, het ontbreekt mij aan niets' (Psalm 23:1). Vertrouwen wordt in de Bijbel vaak getest: Abraham werd gevraagd zijn zoon te offeren, Job verloor alles. In beide verhalen wordt vertrouwen op God als kern van geloof gepresenteerd.

Context

In het Oude Testament wordt vertrouwen op God vaak gecontrasteerd met vertrouwen op menselijke macht, rijkdom of militaire kracht. De profeten waarschuwen tegen het vertrouwen op politieke allianties in plaats van op God. In het Nieuwe Testament wordt vertrouwen verbonden met geloof in Jezus: 'Wees niet bang, vertrouw alleen' (Marcus 5:36). In de christelijke mystieke traditie wordt vertrouwen gezien als de kern van de overgave aan God, ook in periodes van geestelijke duisternis. In de Nederlandse context is vertrouwen een breed thema, ook buiten de kerk: sociaal vertrouwen, vertrouwen in instituties en zelfvertrouwen.

Praktisch gebruik

Vertrouwen op God uit zich in het dagelijks leven op verschillende manieren: durven loslaten wat je niet kunt controleren, in gebed je zorgen overgeven, risico's nemen vanuit geloof. Veel christenen ervaren dat vertrouwen groeit door ervaringen: momenten waarop ze Gods trouw ervoeren. Tegelijk kan vertrouwen ook wankelen bij tegenslag, verlies of onbeantwoorde gebeden. In kerken wordt vertrouwen gestimuleerd door het delen van getuigenissen en door samen te bidden.

Categorie: Kern van het geloof

Gerelateerde begrippen

Verder op GeloofLex