Communie

Communie is het ontvangen van brood en wijn (of brood alleen) tijdens de eucharistie of het avondmaal. Het woord komt van het Latijnse 'communio', dat 'gemeenschap' betekent. Het drukt de verbondenheid uit met Christus en met medegelovigen.

Bij de communie ontvangen gelovigen het geconsacreerde brood (hostie) en soms wijn als teken van eenheid met Christus. Paulus schrijft: 'Het brood dat wij breken, maakt ons één met het lichaam van Christus' (1 Korintiërs 10:16). Communie is zowel een verticale beweging (verbinding met God) als een horizontale (verbinding met de gemeenschap).

Context

In de vroege kerk ontvingen alle gedoopten de communie. In de middeleeuwen werd de communie minder frequent en ontstond de praktijk van de eerste communie voor kinderen. Het Concilie van Lateranen (1215) bepaalde dat katholieken minstens eenmaal per jaar de communie moesten ontvangen. Paus Pius X (begin 20e eeuw) bevorderde veelvuldige communie en verlaagde de leeftijd voor de eerste communie. In de protestantse traditie variëren de praktijken sterk.

Praktisch gebruik

De communie is voor veel christenen een bijzonder moment van nabijheid tot God. In de rooms-katholieke traditie gaat een gebed en soms de biecht vooraf aan het ontvangen van de communie. In protestantse kerken wordt het avondmaal als gemeenschapsmaaltijd gevierd. Voor zieken en ouderen wordt de communie soms thuis of in het ziekenhuis gebracht door een diaken of pastor.

Categorie: Jezus & verlossing

Gerelateerde begrippen

Verder op GeloofLex