In pinkster- en charismatische kerken wordt veel gesproken over 'gaven van de Heilige Geest'. Het gaat om bijzondere bekwaamheden of ervaringen die God aan gelovigen geeft voor de opbouw van de gemeente. Maar wat zijn die gaven precies, en waarom zijn ze zo belangrijk in deze traditie?
De bijbelse basis ligt vooral in 1 Korintiërs 12, waar Paulus een lijst geeft van gaven: wijsheid, kennis, geloof, genezing, het verrichten van wonderen, profetie, het onderscheiden van geesten, tongentaal en de uitleg daarvan. In Handelingen 2 wordt beschreven hoe de eerste christenen met Pinksteren 'vervuld werden van de Heilige Geest' en in andere talen begonnen te spreken.
Pinksterchristenen geloven dat deze gaven niet beperkt zijn tot de eerste eeuw, maar ook vandaag beschikbaar zijn voor gelovigen. Dit staat tegenover het 'cessationisme', de opvatting in sommige andere tradities dat de bovennatuurlijke gaven ophielden na de apostolische tijd. Het verschil raakt aan de vraag hoe je de Bijbel leest en wat je verwacht van Gods handelen in het heden.
In de praktijk uiten deze gaven zich op verschillende manieren: tongentaal (glossolalie) tijdens de eredienst, profetische woorden die gedeeld worden, gebedsgenezing door handoplegging, en woorden van kennis of wijsheid. De betekenis en authenticiteit van deze praktijken worden binnen het christendom levendig bediscussieerd.
De gaven van de Geest verbinden zich met begrippen als de Heilige Geest, Pinksteren, de kerk en geloofsbeleving. Ze vormen een kernthema dat de pinkster- en charismatische beweging onderscheidt van andere christelijke tradities.
Categorie: Basis van het geloof