Het misverstand dat alleen uitverkorenen Gods nabijheid ervaren, wordt door de gedaanteverandering genuanceerd. Ja, slechts drie leerlingen zijn erbij. Maar het doel van hun ervaring is niet exclusiviteit; het is getuigenis voor allen.
Openbaring in de bijbelse traditie is nooit privébezit. Abraham wordt geroepen om een zegen te zijn voor alle volken. Mozes ontvangt de Wet voor heel Israël. De profeten spreken namens God tot het hele volk. Openbaring is altijd gericht op het geheel.
De drie leerlingen op Tabor worden getuigen. Wat zij zien, is bedoeld om doorverteld te worden, na de opstanding. Het bijzondere moment is niet voor henzelf; het is voor de gemeenschap, voor de kerk, voor iedereen die later zal geloven.
Dit democratiseert de geloofservaring. Je hoeft niet zelf op Tabor te staan om deel te hebben aan wat daar gebeurde. Door het getuigenis van de leerlingen, door de Schrift, door de liturgie, krijgt elke gelovige toegang tot dezelfde werkelijkheid.
Gods nabijheid is niet voorbehouden aan een elite. De gedaanteverandering is niet bedoeld om jaloezie te wekken, maar om hoop te geven. Als God zich zo kan openbaren, dan is geen mens uitgesloten van zijn bereik.
Categorie: Basis van het geloof