De paaspreek van Chrysostomus richt zich expliciet tot mensen die niet perfect zijn. 'Wie op het laatste uur komt, laat ook die vieren.' Dit is geen beleefde inclusie, maar de kern van de boodschap: Pasen is er juist voor wie faalt en twijfelt.
In de evangeliën zijn de eerste getuigen van de opstanding geen theologen of heiligen, maar angstige vrouwen die naar een graf gaan. De leerlingen zijn gevlucht, Petrus heeft Jezus verloochend. Toch zijn zij het die als eersten het goede nieuws horen.
Twijfel wordt in de christelijke traditie niet per se als vijand van geloof gezien. Thomas, die pas geloofde toen hij de wonden zag, wordt niet veroordeeld maar uitgenodigd. Zijn twijfel leidt tot een van de diepste belijdenissen: 'Mijn Heer en mijn God.'
Falen en twijfelen zijn geen obstakels voor de paasboodschap; ze zijn juist de context waarin die boodschap het krachtigst klinkt. Genade is pas genade als ze niet verdiend is. Hoop is pas hoop als de situatie hopeloos leek.
Voor de luisteraar die worstelt: de paaspreek zegt niet 'wees sterker' of 'twijfel niet'. Ze zegt: 'je bent welkom, precies zoals je bent.' Dat is niet goedkoop, want het heeft Christus zijn leven gekost. Maar het is gratis, want het is genade.
Categorie: Emoties & kwetsbaarheid