De uitdrukking 'licht voor alle volken' komt uit het loflied van Simeon (Lukas 2:32) en uit de profeet Jesaja (42:6, 49:6). In de context van Epifanie verwijst het naar de overtuiging dat Jezus niet alleen voor het joodse volk is gekomen, maar voor de hele mensheid.
Licht is in de Bijbel een veelgebruikt symbool. Het staat voor waarheid, leven, Gods aanwezigheid en bevrijding uit duisternis. Wanneer Jezus 'licht voor de volken' wordt genoemd, drukt dat uit dat in hem iets zichtbaar wordt dat alle mensen aangaat.
Het Epifanieverhaal illustreert dit concreet: de wijzen, afkomstig uit niet-joodse culturen, worden door licht (de ster) naar Jezus geleid. De grens tussen 'binnen' en 'buiten' het geloof wordt daarmee doorbroken.
In de vroegchristelijke kerk was dit een beslissend inzicht. Het rechtvaardigde de zending naar niet-joodse volken en vormde de basis voor het universele karakter van het christendom. Paulus noemt zich expliciet apostel van de heidenen.
Vandaag roept 'licht voor alle volken' vragen op over inclusiviteit en dialoog. Het herinnert eraan dat het evangelie niet bedoeld is als exclusief bezit, maar als gave die gedeeld wil worden, met respect voor de ander.
Categorie: Basis van het geloof