Epifanie, ook wel Driekoningen genoemd, wordt gevierd op 6 januari. Het woord komt uit het Grieks en betekent 'verschijning' of 'openbaring'. Het feest markeert het moment waarop Jezus voor het eerst wordt herkend door mensen van buiten het joodse volk.
In het bijbelse verhaal (Matteüs 2:1-12) komen wijzen uit het Oosten naar Bethlehem, geleid door een ster. Zij brengen geschenken mee: goud, wierook en mirre. Hun komst symboliseert dat de geboorte van Jezus niet alleen voor Israël van betekenis is, maar voor alle volken.
Epifanie is een van de oudste christelijke feesten, ouder dan Kerst in veel tradities. In de vroege kerk vierde men op deze dag ook de doop van Jezus en het wonder in Kana. In de loop der eeuwen kreeg elk van deze gebeurtenissen een eigen plek in het kerkelijk jaar.
In de Nederlandse traditie is Driekoningen vooral bekend door het zingen aan de deur, waarbij kinderen met een ster langs de huizen gaan. In liturgische kerken wordt het feest gevierd als afsluiting van de kersttijd en als begin van de Epifanietijd.
Epifanie herinnert eraan dat geloof grenzen overschrijdt. Het is een feest van herkenning: God laat zich vinden door mensen die zoeken, ongeacht hun afkomst of achtergrond. Daarmee vormt het een brug tussen Kerst en de bredere boodschap van het evangelie.
Categorie: Basis van het geloof