Angst is een van de meest universele menselijke ervaringen. Angst voor de dood, voor verlies, voor de toekomst, voor het onbekende. Het kan overweldigend zijn, en het kan het gevoel geven dat geloof er niet tegenop kan.
De Bijbel neemt angst serieus. Jezus zelf was doodsbang in Getsemane: 'Mijn ziel is bedroefd tot stervens toe' (Matteüs 26:38). Als zelfs Jezus angst kende, is angst geen schande en geen teken van ongeloof.
De paaspreek zegt niet dat angst niet bestaat. Ze zegt dat angst niet het laatste woord heeft. 'De dood heeft zijn prikkel verloren.' Dat betekent niet dat de prikkel nooit wordt gevoeld, maar dat hij zijn definitieve macht kwijt is.
Geloof is niet de afwezigheid van angst. Het is doorgaan ondanks de angst. De wijzen reisden door onbekend gebied. De vrouwen gingen naar het graf terwijl ze bang waren. Geloof en angst zijn geen tegenpolen; ze kunnen samengaan.
Als je angst sterker voelt dan je geloof, betekent dat niet dat je geloof er niet is. Soms is geloof het kleinste vlammetje in de donkerste nacht. Dat is genoeg. De paaspreek zegt niet: 'wees niet bang.' Ze zegt: 'de angst heeft niet gewonnen.'
Categorie: Emoties & kwetsbaarheid