Veel mensen herkennen het gevoel: je zoekt naar God, naar betekenis, naar iets dat houvast geeft, maar je vindt het niet. De stilte kan beklemmend zijn, alsof je roept in een lege ruimte. Dit is een eerlijke en veelvoorkomende ervaring.
De Bijbel kent dit gevoel. De psalmdichter roept: 'Hoe lang nog, Heer, zult u mij vergeten?' (Psalm 13). Zelfs Jezus aan het kruis ervaart verlatenheid: 'Mijn God, waarom hebt u mij verlaten?' Zoeken zonder vinden is geen teken van falen.
Mystici in de christelijke traditie spreken over de 'donkere nacht van de ziel': een periode waarin Gods aanwezigheid niet voelbaar is, maar waarin juist diepere groei kan plaatsvinden. Het is een pijnlijk maar waardevol onderdeel van de geloofservaring.
Soms is niet-vinden ook een kwestie van verwachting. Als je zoekt naar een overweldigende ervaring, mis je misschien de stille tekenen. God komt vaak niet als storm, maar als fluistering (1 Koningen 19). Het vraagt om een andere manier van luisteren.
Het belangrijkste is misschien dat het zoeken zelf al waarde heeft. De wijzen waren lang onderweg voor ze aankwamen. De reis was onzeker, de bestemming onbekend. Maar ze bleven gaan. Dat is misschien al geloof.
Categorie: Geloof & leven