Bij de gedaanteverandering verschijnen Mozes en Elia naast Jezus. Dit is geen willekeurige keuze. Mozes vertegenwoordigt de Wet (Torah) en Elia de Profeten. Samen vormen zij de twee pijlers van het Oude Testament, het geheel van Gods openbaring aan Israël.
Hun verschijning laat zien dat Jezus niet los staat van de geschiedenis van Israël, maar de vervulling ervan is. Mozes ontving de Wet op de Sinaï; Elia verdedigde het geloof tegen afgodendienst. Beiden hadden bijzondere ervaringen op een berg, en beiden zijn verbonden met Gods directe nabijheid.
Het gesprek tussen Jezus, Mozes en Elia gaat volgens Lucas over Jezus' 'exodus' in Jeruzalem: zijn lijden, dood en opstanding. Het woord 'exodus' verbindt Jezus' lot met de bevrijding van Israël uit Egypte. Zijn dood is een nieuwe uittocht, een definitieve bevrijding.
De aanwezigheid van Mozes en Elia bevestigt dat het hele Oude Testament naar Christus toewijst. Wet en profeten vinden hun bestemming in hem. Dit is een centraal thema in de christelijke theologie: continuïteit met vernieuwing, traditie die uitmondt in vervulling.
Voor de leerlingen op de berg was dit een overweldigend moment. Zij zagen met eigen ogen dat Jezus niet zomaar een rabbi was, maar degene in wie de hele bijbelse geschiedenis samenkomt. Het was een openbaring die hun begrip van Jezus voorgoed veranderde.
Categorie: Basis van het geloof