In de christelijke traditie is de opstanding van Jezus het fundament waarop alles rust. Paulus schrijft: 'Als Christus niet is opgewekt, is uw geloof nutteloos' (1 Korintiërs 15:17). De opstanding is niet een bijzaak, maar de kern van het christelijk geloof.
De paaspreek in de orthodoxe traditie, vaak gebaseerd op de preek van Johannes Chrysostomus, viert de opstanding als een kosmische gebeurtenis. Het gaat niet alleen om wat er met Jezus gebeurde, maar om wat er met de hele werkelijkheid is veranderd.
De opstanding doorbreekt de macht van de dood. In de preek wordt de dood aangesproken als een verslagen vijand. Dit is geen abstract theologisch concept, maar een boodschap van hoop: wat onherroepelijk leek, is overwonnen.
Centraal staat ook de universaliteit. De opstanding geldt niet alleen voor de vromen of de sterken. De preek nodigt expliciet iedereen uit: wie heeft gevast en wie niet, wie vroeg kwam en wie laat. Er zijn geen voorwaarden.
De nadruk op de opstanding onderscheidt het christendom van een moreel systeem of een filosofie. Het is niet primair een leer over hoe je moet leven, maar een verkondiging van wat er is gebeurd: de dood is overwonnen, en dat verandert alles.
Categorie: Basis van het geloof