De ervaring dat God ver weg lijkt is een van de meest universele gevoelens onder gelovigen. Het is geen teken van zwak geloof, maar een ervaring die door de hele Bijbel en de christelijke geschiedenis heen wordt beschreven.
De theoloog Martin Luther sprak over de 'Deus absconditus', de verborgen God. God is niet altijd zichtbaar op de manier die wij verwachten. Soms is zijn aanwezigheid juist te vinden in het onverwachte, het kleine, het kwetsbare.
In het Epifanieverhaal is God aanwezig in een kind, in een onopvallend huis in een klein dorp. Wie zoekt naar goddelijke macht en glorie, kijkt er overheen. Gods verborgenheid is soms het gevolg van onze verwachtingen, niet van zijn afwezigheid.
Er zijn ook perioden waarin Gods stilte pijnlijk en onverklaarbaar is. Bij ziekte, verlies of onrecht is 'God is verborgen' geen bevredigend antwoord. De Bijbel erkent die pijn: de psalmen van klacht geven er woorden aan zonder het weg te verklaren.
Misschien is de eerlijkste houding: erkennen dat Gods aanwezigheid niet altijd voelbaar is, zonder daaruit te concluderen dat hij afwezig is. Geloof is ook vertrouwen in het donker, ook als de ster even niet zichtbaar is.
Categorie: Emoties & kwetsbaarheid