Dit is een eerlijke en belangrijke vraag. Mensen sterven nog steeds. Ziekte, verlies en rouw zijn reëel. In welke zin is de dood dan overwonnen? Is het niet gewoon een mooie metafoor?
De orthodoxe traditie spreekt over de overwinning op de dood als een reële gebeurtenis, niet alleen als symbool. De opstanding van Christus wordt beleden als iets dat werkelijk is gebeurd en dat de structuur van de werkelijkheid heeft veranderd.
Tegelijk erkennen theologen dat de volledige uitwerking van die overwinning nog niet zichtbaar is. De dood is overwonnen, maar nog niet volledig uitgeschakeld. Theologen spreken over het 'al en nog niet': de overwinning is behaald, maar de effecten worden nog volledig zichtbaar.
Voor gelovigen betekent dit leven in een tussentijd. De dood is reëel en pijnlijk, maar niet hopeloos. Het is als een oorlog die is beslist maar waarvan de laatste gevechten nog gaande zijn. De uitkomst staat vast, maar het lijden is nog niet voorbij.
Of je de opstanding letterlijk, symbolisch of als mysterie verstaat, de kern blijft: de christelijke traditie weigert de dood als het laatste woord te accepteren. Er is iets, of Iemand, die sterker is. Dat is geen bewijs, maar een belijdenis.
Categorie: Geloof & leven