Het misverstand dat licht altijd comfort betekent, wordt door de gedaanteverandering gecorrigeerd. Het licht op Tabor is geen knus gevoel; het is overweldigend, angstaanjagend zelfs. De leerlingen vallen op hun gezicht. Dit licht troost niet; het roept op.
De stem uit de hemel zegt: 'Luister naar hem.' Dit is een gebod, geen uitnodiging tot ontspanning. Het licht van Tabor leidt naar het kruis van Golgotha. Wie het licht volgt, volgt Jezus, ook naar plaatsen van lijden en zelfopoffering.
In de christelijke traditie is licht verbonden met waarheid, en waarheid is niet altijd comfortabel. Het licht onthult wat verborgen was: eigen tekorten, onrecht in de wereld, de noodzaak van bekering. Licht is bevrijdend, maar ook confronterend.
Dit betekent niet dat het licht negatief is. Het is goed, maar het is een veeleisend goed. Zoals zonlicht zowel verwarmt als verbrandt, zo is Gods licht zowel troostend als oordelend. Het vraagt om een antwoord, een keuze, een richting.
Voor gelovigen die licht zoeken als ontsnapping aan het moeilijke, is dit een eerlijk woord. Het licht van God neemt je niet uit de wereld; het stuurt je dieper de wereld in. Het is geen verdoving, maar toerusting.
Categorie: Basis van het geloof