Het misverstand dat de overwinning van Christus alleen symbolisch is, wordt door de paaspreek krachtig weersproken. De taal is niet symbolisch maar proclamerend: 'De dood is verslonden in de overwinning.' Dit is belijdenis, niet metafoor.
De orthodoxe theologie verstaat de opstanding als een werkelijke gebeurtenis met kosmische gevolgen. Het is niet dat Jezus' boodschap voortleeft, of dat zijn voorbeeld inspireert. Het is dat hij werkelijk is opgestaan en daarmee de structuur van de werkelijkheid heeft veranderd.
Dit betekent niet dat de overwinning al volledig zichtbaar is. Theologen spreken over het 'al en nog niet'. De overwinning is behaald, maar de volledige effecten worden nog verwacht. Het is als D-Day in de Tweede Wereldoorlog: de beslissing is gevallen, maar de strijd gaat nog door.
De preek gebruikt bewust absolute taal om duidelijk te maken dat dit geen halfslachtige overwinning is. De dood is niet een beetje verzwakt of enigszins beperkt. Hij is overwonnen. De absolute taal is de enige taal die past bij de absolute claim.
Of je dit letterlijk of mysterieus verstaat, de kern is dat het christelijk geloof de dood weigert als definitief te accepteren. Dat is geen ontkenning maar hoop, gefundeerd in de overtuiging dat wat met Christus is gebeurd, werkelijk is gebeurd.
Categorie: Basis van het geloof