Epifanie wordt in veel kerken gezien als het zendingsfeest bij uitstek. De komst van de wijzen uit verre landen symboliseert dat het evangelie bestemd is om grenzen te overschrijden: geografisch, cultureel en sociaal.
Missionair leven betekent niet per se naar verre landen reizen. Het begint met de bereidheid om wat je hebt ontvangen te delen. De wijzen deelden hun geschenken; de ster deelde haar licht. Missionair zijn is je eigen ervaring niet voor jezelf houden.
In de Nederlandse context heeft het woord 'zending' een beladen geschiedenis. Koloniale missie ging vaak gepaard met machtsuitoefening. Hedendaagse theologie benadrukt dat missionair leven gaat om wederzijdse ontmoeting, niet om eenrichtingsverkeer.
Epifanie herinnert eraan dat God zelf de eerste is die beweegt. Niet de kerk zendt God de wereld in; God is al in de wereld aanwezig. Missionair leven is dan niet zozeer brengen, als wel ontdekken waar God al aan het werk is.
Voor geloofsgemeenschappen betekent dit: open staan voor de buitenstaander, luisteren naar andere perspectieven, en het evangelie leven in woord en daad. Epifanie is een uitnodiging om het geloof niet als bezit te bewaken, maar als geschenk te delen.
Categorie: Geloof & leven