De leerlingen op Tabor begrepen niet wat ze meemaakten. Petrus stamelde over tenten. De anderen vielen in slaap (volgens Lucas) of waren bang (volgens Marcus). Als zelfs ooggetuigen God niet begrepen, hoe kunnen wij dat dan?
De eerlijke waarheid is: niemand begrijpt God 'goed genoeg'. De christelijke traditie, vooral de orthodoxe, benadrukt dat God altijd het menselijke begrip overstijgt. Dit heet 'apofatische theologie': je kunt meer zeggen wat God niet is dan wat God wel is.
Maar dit is geen reden voor wanhoop. Begrip is niet de enige weg naar God. Je kunt God kennen door ervaring, door liefde, door gebed, door dienstbaarheid. Een kind kent zijn ouders niet door hen volledig te begrijpen, maar door met hen te leven.
Het verlangen om God te begrijpen is op zich waardevol. Het houdt het geloof levend en zoekend. Maar het mag niet ontaarden in de eis om alles te doorgronden. Mysterie is geen probleem dat moet worden opgelost; het is een werkelijkheid die moet worden bewoond.
Je hoeft God niet goed genoeg te begrijpen. Je mag leven met onbegrip, met vragen, met verwondering. Dat is geen teken van zwak geloof, maar van eerlijk geloof. De grootste theologen eindigden altijd in stilte.
Categorie: Geloof & leven