Wijsheid is het vermogen om in concrete situaties te onderscheiden wat goed, rechtvaardig en passend is, op basis van levenservaring, inzicht en - in de christelijke traditie - ontzag voor God.
Wijsheid (Hebreeuws: chokmah; Grieks: sophia) is een centraal begrip in de Bijbel. Het boek Spreuken opent met de stelling dat 'ontzag voor de Heer het begin van wijsheid is' (Spreuken 1:7). Wijsheid is niet alleen intellectuele kennis, maar een levenshouding: de kunst om het goede te doen op het juiste moment. In de bijbelse wijsheidsliteratuur (Spreuken, Prediker, Job, Wijsheid van Salomo, Sirach) wordt wijsheid gepersonifieerd als een vrouw die roept op het plein (Spreuken 8). Ze was bij God vóór de schepping en speelde een rol in het ordenen van de wereld. In het Nieuwe Testament wordt Jezus zelf als de 'wijsheid van God' beschreven (1 Korintiërs 1:24). Theologisch wordt onderscheid gemaakt tussen menselijke wijsheid en goddelijke wijsheid. Paulus schrijft dat Gods dwaasheid wijzer is dan mensen (1 Korintiërs 1:25). De brief van Jakobus beschrijft wijsheid als 'zuiver, vreedzaam, vriendelijk en vol barmhartigheid' (Jakobus 3:17).
Categorie: Moraal & karakter