Vaticanum I, ook wel het Eerste Vaticaans Concilie genoemd, was een belangrijke vergadering van de Rooms-Katholieke Kerk in 1869 en 1870. Het concilie is vooral bekend geworden door de formulering van de leer over de pauselijke onfeilbaarheid. Toch ging Vaticanum I over meer dan alleen de paus. Ook vragen over geloof, rede, openbaring en kerkelijk gezag stonden centraal.
Vaticanum I was een oecumenisch concilie van de Rooms-Katholieke Kerk. Dat betekent dat bisschoppen van over de hele wereld bijeenkwamen om samen belangrijke zaken van geloof en kerkelijk bestuur te bespreken. Het concilie werd geopend door paus Pius IX en vond plaats in Rome. Het doel van Vaticanum I was om duidelijk te verwoorden wat de katholieke kerk leert in een tijd waarin Europa sterk veranderde. Nieuwe ideeën over wetenschap, politiek, vrijheid en menselijke rede zorgden voor veel discussie. De kerk wilde daarom helderder formuleren hoe geloof en rede zich tot elkaar verhouden en welke plaats het pauselijk gezag inneemt.
Vaticanum I markeert een beslissend moment in de moderne kerkgeschiedenis. Het concilie formuleerde hoe de katholieke kerk naar waarheid, leergezag en de rol van de paus kijkt. Wie wil begrijpen hoe de verhouding tussen geloof en rede, en tussen de paus en de wereldkerk werkt, komt al snel uit bij dit concilie. Vaticanum I en Vaticanum II staan niet tegenover elkaar, maar leggen verschillende accenten.
Categorie: Kerk & Bijbel