Tolerantie betekent het verdragen en respecteren van opvattingen, geloofsovertuigingen of leefwijzen die afwijken van de eigen overtuiging, zonder deze noodzakelijk goed te keuren.
Tolerantie (van het Latijnse tolerare, 'verdragen') is het beginsel dat mensen met verschillende overtuigingen vreedzaam kunnen samenleven. In de christelijke ethiek staat tolerantie in spanning met waarheidsclaims: hoe kun je ruimte geven aan andermans overtuiging als je gelooft dat er één waarheid is? De Bijbel kent geen letterlijk woord voor tolerantie, maar bevat wel principes die ermee samenhangen. Jezus' gebod om je naaste lief te hebben (Marcus 12:31) en de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan laten zien dat liefde grenzen van groep en overtuiging overstijgt. Tegelijkertijd is Jezus scherp in zijn afwijzing van huichelarij en onrecht. Theologisch wordt onderscheid gemaakt tussen tolerantie als deugd (de ander als mens respecteren) en als relativisme (alle standpunten zijn gelijk). De meeste christelijke tradities omarmen het eerste maar verwerpen het tweede. Augustinus pleitte voor overreding boven dwang, terwijl latere perioden helaas ook religieuze intolerantie kenden.
Categorie: Moraal & karakter