Single zijn
Single zijn betekent leven zonder partner.
Het christelijk geloof ziet single zijn niet als tekort, maar als een volwaardige levensvorm.
Context
Single-zijn als bewuste of ongewilde levensstaat krijgt in de christelijke traditie een eigen waardering. Jezus zelf was ongehuwd, evenals Paulus, die het ongehuwd-zijn zelfs aanbeveelt voor wie zich volledig aan God wil wijden (1 Korintiƫrs 7). In de kerkgeschiedenis werd het celibaat - het vrijwillig ongehuwd blijven omwille van het Koninkrijk van God - hoog gewaardeerd. Het kloosterleven bood een kader voor een zinvol single bestaan. De reformatie brak hiermee en plaatste het huwelijk centraal. In de hedendaagse westerse cultuur neemt het aantal singles toe, ook onder christenen. Dit roept vragen op: hoe waardeert de kerk single-zijn? Is de gemeente gastvrij voor alleenstaanden, of draait alles om gezinnen?
Praktisch gebruik
In veel Nederlandse kerken groeit het bewustzijn dat single-zijn niet minderwaardig is aan het huwelijk. Toch voelen alleenstaande christenen zich soms buitengesloten in een kerk die sterk op gezinnen is gericht. Steeds meer gemeenten ontwikkelen programma's voor singles: gespreksgroepen, sociale activiteiten, en aandacht in de prediking voor levensstijlen buiten het huwelijk. Theologisch biedt het christendom een positief kader: identiteit en vervulling liggen niet primair in een partnerrelatie maar in de relatie met God en de geloofsgemeenschap. Dit kan bevrijdend zijn in een cultuur die relaties soms verabsoluteert.
Categorie: Relatie & gemeenschap