Religieus pluralisme is de theologische en maatschappelijke erkenning dat er meerdere religieuze tradities naast elkaar bestaan, elk met eigen waarheidsclaims en heilswegen.
Pluralisme in religieuze context verwijst naar de situatie waarin verschillende godsdiensten en levensbeschouwingen naast elkaar bestaan in één samenleving. Het begrip heeft zowel een beschrijvende als een normatieve betekenis: het constateert religieuze diversiteit én neemt er een positie over in. In de theologie worden drie hoofdposities onderscheiden ten aanzien van religieuze diversiteit. Het exclusivisme stelt dat slechts één religie de ware weg tot heil biedt. Het inclusivisme erkent waarheid in andere religies, maar ziet de eigen traditie als de meest volledige openbaring. Het pluralisme in strikte zin stelt dat meerdere religies gelijkwaardige wegen tot het goddelijke zijn. Deze driedeling is met name gepopulariseerd door de Britse godsdienstfilosoof John Hick (1922–2012). Hij betoogde dat alle grote religies verschillende menselijke reacties zijn op dezelfde goddelijke werkelijkheid, die hij 'the Real' noemde. Zijn positie is omstreden maar heeft het theologische debat diepgaand beïnvloed.
Categorie: Geloof & samenleving