Kennis is het geheel van feiten, inzichten en vaardigheden dat iemand verwerft door studie, ervaring of openbaring. In de christelijke traditie wordt kennis onderscheiden van wijsheid.
In de Bijbel heeft kennis (Hebreeuws: da'at; Grieks: gnosis) een bredere betekenis dan in het moderne taalgebruik. Bijbelse kennis is niet alleen intellectueel, maar ook relationeel: God 'kennen' betekent een persoonlijke relatie met Hem hebben. Hosea klaagt dat er 'geen kennis van God in het land' is (Hosea 4:1) - hij bedoelt niet dat mensen onwetend zijn, maar dat ze geen levende relatie met God hebben. Paulus waarschuwt dat kennis kan opblazen, terwijl liefde opbouwt (1 Korintiërs 8:1). Tegelijkertijd bidt hij dat gelovigen mogen groeien in 'kennis en fijnzinnigheid' (Filippenzen 1:9). Kennis is waardevol, maar niet als doel op zichzelf. In de kerkgeschiedenis speelde het onderscheid tussen ware en valse kennis een centrale rol. Het gnosticisme (2e-3e eeuw) claimde geheime kennis als weg tot verlossing. De kerk verwierp dit: niet kennis, maar geloof en genade zijn de weg tot God.
Categorie: Moraal & karakter