Iconostase betekent letterlijk 'iconenstandaard' (Grieks: εἰκονοστάσιον). Het is de met iconen versierde wand die in oosters-orthodoxe kerken het altaar scheidt van de kerkruimte. De iconostase symboliseert de grens én de verbinding tussen hemel en aarde.
De iconostase is meer dan een decoratieve afscheiding. Ze vertelt in beelden het verhaal van Gods nabijheid. De iconen op de wand - van Christus, Maria, heiligen en bijbelse taferelen - nodigen uit tot gebed en contemplatie. Door de deuren in de iconostase (de 'Koninklijke Deuren') gaat de priester heen en weer tussen het heiligdom en de gemeente, als beeld van de wisselwerking tussen God en mens.
De iconostase helpt gelovigen om het heilige te ervaren zonder het te reduceren tot iets alledaags. Ze herinnert eraan dat God nabij is, maar niet te bevatten - zichtbaar in schoonheid, maar altijd groter dan wat het oog ziet. Voor bezoekers van orthodoxe kerken in Nederland maakt de iconostase het geloof tastbaar en zintuiglijk.
Categorie: Oosters-orthodox