Contextueel geloof is de overtuiging dat het christelijk geloof altijd wordt beleefd en uitgedrukt binnen een specifieke culturele, historische en maatschappelijke context, zonder dat de kern van het evangelie verandert.
Contextueel geloof erkent dat geloof nooit in een vacuüm bestaat. De manier waarop mensen bidden, zingen, theologiseren en gemeenschap vormen wordt mede bepaald door hun cultuur, taal en tijd. Een Keniaanse kerkdienst ziet er anders uit dan een Nederlandse, maar beide kunnen authentiek christelijk zijn. Theologisch is contextualisering al zichtbaar in de Bijbel. Het Nieuwe Testament is geschreven in het Grieks - niet in het Hebreeuws of Aramees van Jezus - om de boodschap toegankelijk te maken voor de Grieks-Romeinse wereld. Paulus paste zijn verkondiging aan: in de synagoge redeneerde hij vanuit de Schriften, op de Areopagus citeerde hij Griekse dichters (Handelingen 17). In de moderne theologie werd contextualisering systematisch uitgewerkt. De bevrijdingstheologie (Latijns-Amerika), de minjung-theologie (Korea), de Afrikaanse theologie en de feministische theologie zijn voorbeelden van contextuele benaderingen. Ze stellen dat de universele boodschap van het evangelie pas tot leven komt wanneer ze concreet wordt in een specifieke context.
Categorie: Kerk & communicatie